Kifu początku gry czerwieniejących uszu

Kifu (jap. 棋譜) – w go zapis przebiegu gry, mający postać diagramu. W zapisie komputerowym do zapisu kifu wykorzystuje się format SGF. Termin kifu używany jest również do określenia zapisu gry shogi.

[edytuj] Sposób zapisu

Kifu ma postać diagramu przedstawiającego goban, na którym zapisuje się numery kolejnych ruchów w tych miejscach, w których zostały postawione kamienie. Czasem numery ruchów jednego z graczy, np. grającego białymi, zaznacza się okręgiem lub zapisuje się ruchy każdego z graczy innym kolorem (np. używając kolorowych długopisów).

W postaci drukowanej kolejne ruchy są oznaczone czarnymi kółkami (ruchy czarnego) i okręgami (ruchy białego), wewnątrz których wpisane są ich numery (białe litery w kółkach i czarne litery wewnątrz okręgów).

[edytuj] Inne sposoby zapisu

Oprócz zapisów w postaci diagramu czasem wykorzystuje się inne sposoby:

• zapis podobny do szachowego, w którym każdy punkt opisywany jest litery od a do t (z wykluczeniem i lub j) dla jednej osi i liczby od 1 do 19 dla drugiej,
• analogiczny do powyższego zapis w którym stosuje się dla obu osi liczby,
• system zaproponowany w latach siedemdziesiątych XX wieku przez rosyjskiego gracza Dimitrija Andrjejewa, w którym dla każdego ruchu podawane są dwie liczby wraz ze znakiem, wartość bezwzględna współrzędnej oznacza odległość punktów od najbliższego rogu planszy w danym kierunku, natomiast znak określa, który to jest róg, punkty położone w lewej dolnej ćwiartce mają obie współrzędne dodatnie, w prawej górnej – obie ujemne, dla lewej górnej ćwiartki pierwsza współrzędna (oś pozioma) jest dodatnia, a druga ujemna, natomiast dla prawej dolnej – pierwsza ujemna a druga dodatnia^[1].

Przypisy