Konrad Guderski
| Konrad Guderski Konrad |
|
 podporucznik |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 lutego 1900 Piotrków Trybunalski  Imperium Rosyjskie |
| Data i miejsce śmierci | 1 września 1939 Gdańsk  Wolne Miasto Gdańsk |
| Kariera wojskowa | |
| W służbie od | 1939 |
| Stanowiska | d-ca obrony Poczty Polskiej w Gdańsku |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa, kampania wrześniowa, obrona Poczty Polskiej w Gdańsku |
Konrad Guderski ps. "Konrad" (ur. 19 lutego 1900 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 1 września 1939 w Gdańsku) – polski inżynier wodny, dowódca obrony Poczty Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego.
Był synem Stanisława (robotnika kolejowego) i Anny, dzieciństwo spędził w Pruszkowie koło Warszawy. Brał udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie w 1918. Ukończył warszawskie gimnazjum im. Reytana, studiował następnie na Politechnice Warszawskiej i Lwowskiej, uzyskując w 1934 dyplom inżyniera. Pracował m.in. przy regulacji Wisły.
W 1934 r. był oficerem rezerwy 9 Pułku Piechoty Legionów w Zamościu, w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 r. i 124 lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty oraz pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.
Jako rzeczoznawca Ministerstwa Spraw Wojskowych został wysłany w kwietniu 1939 do Gdyni w charakterze delegata do specjalnych zadań wojskowych. W atmosferze zbliżającej się wojny zajmował się konspiracyjnymi przygotowaniami do obrony Poczty Polskiej w Gdańsku, sprowadzał broń i amunicję. 1 września 1939 objął dowództwo obrony Poczty (pod pseudonimem Konrad), poległ w początkowej fazie walk.
Pochowany na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na gdańskiej Zaspie, wraz z innymi obrońcami Poczty Polskiej, został zidentyfikowany dopiero w 1947 (ze względu na konspiracyjny charakter jego działań i śmierć większości świadków).
Nazwiskiem Konrada Guderskiego nazwano ulice na Osiedlu Świętokrzyskim w Gdańsku oraz na osiedlu Gocław w Warszawie.
[edytuj] Źródła
- Aleksander Śnieżko, Konrad Guderski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom IX, 1960-1961.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 63, 428.
